Skip to content

Płomienne fraktale, zobacz jak piękna może być matematyka

Styczeń 25, 2011

Płomienie to algorytmicznie generowane obrazy i animacje. Algorytm ich generowania stworzył Scott Draves  w 1992 roku i opublikował w sieci jako open source. Od tego czasu algorytm znacznie się rozwinął i obecnie jest powszechnie stosowany do tworzenia grafiki i efektów specjalnych. Kształty i kolory każdego obrazu określa długi ciąg liczb – swoisty kod genetyczny. Algorytm płomieni został przeniesiony do wielu narzędzi graficznych takich jak Adobe After Effects, Apophysis, Qosmic czy Gimp.

Oto kilka przykładów takich fraktali. Użytkownik Webshots.com o nicku Roger Johnston (rajahh) stworzył je przy pomocy programu Apophysis – darmowej aplikacji dla Windows umożliwiającej projektowanie i renderowanie fraktalnych płomieni.

Pokaz slajdów wymaga JavaScript.

Szaleństwo płomieni fraktalnych

W roku 1993, gdy Internet był w powijakach Scott Draves udostępnił matematyczny algorytm płomieni na licencji open-source. Prawdopodobnie było to pierwsze zastosowanie licencji GPL do sztuki. Od tego czasu jego kod był kopiowany, uzupełniany i rozwijany i wciąż kwitnie. Na całym świecie ludzie tworzą płomienie bez pozwolenia czy ingerencji Dravesa. Na przykład, zwycięzca Prix Ars Electronica, Glenn Marshal używa fraktali w swoich pracach. Fraktale możemy też znaleźć w filmiach takich jak Animatrix, Solaris czy Perfect stranger. Jeden z najwcześniejszych płomienie, „Flame 149” autorstwa Scotta Draves’a uzyskał wyróżnienie w konkursie Prix Ars Electronica już w roku 1993.


Obraz: Glenn Marshall. Animacja powstała przy użyciu języka programowania Processing. Animacja przenosi widza do fantastycznego świata, gdzie organizmy podobne roślinom kiełkują, wzrastają i obumierają.

Płomienie są używane przez artystów w filmach, książkach, telewizji i reklamach, a także przez tysiące amatorów. Fraktale to nie aplikacja – to algorytm i API. W przeciwieństwie do tradycyjnego podejścia do grafiki komputerowej definiowanej przez pióro, i figury geometryczne, płomienie powstają przez rozwiązywanie rekurencyjnego równania z setkami parametrów i zmiennych. Wyniki obliczeń są niewiarygodnie różnorodne.

W jaki sposób graficy tworzą fraktale płomienne? Na początku używali wtyczek do programów graficznych takich jak Adobe Photo Shop, Adobe After Effects czy Gimp. W końcu powstały potężniejsze, niezależne aplikacje do tworzenia fraktali takie jak Aphophysis na Windows w 2004 roku, Oxidizer dla Macintosh w roku 2006, Qosmic dla Linux w 2008, Apple 3D w 2008 i FrOst dla wszystkich platform napisany w Javie w roku 2009. Tak jak pierwotny algorytm Dravesa, wszystkie te aplikacje są udostępniane na otwartej licencji GPL.

Obraz: Thomas Williams. Animacje w klipie powstały z połączenia płomieni fraktalnych i animacji 3D.

Elelectric Sheep to abstrakcyjne dzieło sztuki zapoczątkowane przez Scotta Dravesa. Ten wygaszacz ekranu współtworzą tysiące zwykłych użytkowników PC’tów i Mac’ów z całego świata. Gdy ich komputery „śpią”, budzi się elektryczna owca i komputery łączą się by razem tworzyć ewoluujące abstrakcyjne animacje zwane owcami. Efektem jest zbiorowy „sen androidów”, hołd dla powieści Philipa K. Dicka, „Czy androidy marzą o elektrycznych owcach?„.

Każdy człowiek obserwujący obrazy na ekranie może głosować na ulubione animacje używając klawiatury. Im bardziej popularna owca, tym dłużej może żyć, rozmnażać się i przekazywać swoje geny. W ten sposób stado ewoluuje by zachwycać publiczność. Można także zaprojektować własną owcę i umieścić ją w puli genów.

Matematyczny sen komputerów. Przykład wygaszacza ekranu Electric Sheep.

Więcej o fraktalach:

Reklamy
No comments yet

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: